De taart en de kers

de vakantie was de kers op de taart, maar dit is dus ‘de taart’: romig en rijk gevuld, lekker op ieder moment van de dag en met heel veel laagjes. Heel veel mooie dagen samen tot er ergens weer een nieuwe ‘kers’ op de horizon verschijnt

Het levert soms hele interessante gesprekken op: wat betekent vakantie? Ga je ergens naar toe, of juist ergens vandaan? Sommige mensen ‘claimen het recht op vakantie’, of zeggen het heeeel erg nodig te hebben. Het lijkt wel eens alsof voor sommige mensen vakantie iets moet aanvullen of ‘goedmaken’ voor wat er in de andere 49 weken van het jaar gebeurt. Hoe anders is dat bij ons.

Natuurlijk, wij kunnen echt heel erg genieten van een vakantie. We hebben het jaren niet/nauwelijks gedaan en dit jaar hebben we het ervan genomen. Het is iets extra’s waarin we dingen opzoeken en beleven die ons leven verrijken. We kijken er dan erg naar uit, drinken de hele beker leeg en kijken er achteraf met veel genoegen op terug. Vaak hebben we tijden later nog herinneringen die we ophalen, foto’s bekijken of we hebben even een souvenir in onze handen. Vakantie markeert een jaar of een periode, maar laten we eerlijk zijn: we hebben het niet nodig. Niet echt.

Dat heeft ook te maken met het feit dat ons leven heel fijn en goed is. Het ontbreekt ons aan niets, we hebben geen fysiek slopend werk of een stressvol bestaan. Dus misschien hebben we wel makkelijk praten. Voor ons zijn ook deze twee weken geweldig ‘on top of’ het leven dat we hebben.

 Zo reden we gisteren door het prachtige Duitse landschap en ik denk dat ik wel tien keer heb uitgeroepen hoe mooi en prachtig dit land is in de herfst. Het zijn stuk voor stuk schilderijen van Bob Ross met beeldschone ‘happy accidents’ in ‘Van Dyck Brown’.

We waren gestart met een mooi ontbijt in Der grühne Baum, wat echt heel goed verzorgd was. Het bevestigde wel dat we in een kleine B&B nog meer op onze plaats zijn dan in een groot hotel. Voor nu was het prima, beetje luxe, maar het persoonlijke van een B&B heeft ons werkelijk gegrepen.

 Terwijl de kilometers in rap tempo onder ons vandaan glijden halen we nog even terug hoe – en waar- we verbleven hebben. De Moezel met z’n schitzels, prachtige burcht en het bezoek aan Trier. De enorme cordon bleu die als een rustieke maaltijd werd geserveerd. Het korte verblijf bij Ingrid in Zuid Duitsland in Schwangau. De kastelen die ook daar te druk waren… De Dolomieten met de robuuste gastvrijheid van Frau Monica en de prachtige berglandschappen. De meren, de sneeuw, de gemzen…

Dan komen de gezichten van Valentino en Georgia weer op ons netvlies, terwijl ze een romantisch ‘diner a deux’ voor ons serveren aan het Gardameer. Toscane, wat ons even op het verkeerde been zette, maar uiteindelijk wel heel mooi was. Met name de oude stadjes en het landschap zijn betoverend.

We hebben het nog over Maria en Mirko die een B&B bestieren onderaan het smalste en steilste weggetje (met wilde zwijnen!) dat we reden in het fraaie Cinque Terre. Deze mensen verdienen echt zo veel meer waardering dan ze krijgen.

En de ‘Dolce Volvo’ heeft het perfect gedaan. We hebben 5000 veilige en zeer comfortabele kilometers gereden in een heerlijke reiswagen waarin we ons heel fijn hebben gevoeld.

Net even na zessen kwamen we de straat inrijden en de poesjes waren erg blij ons weer te zien. Op ons schoolbord in de keuken was een prachtige tekening gemaakt door Anjo, waardoor we nog meer in de herfststemming kwamen. Thijs heeft samen met haar de poezen verzorgd en aandacht gegeven, dus die zijn niets tekortgekomen. Maar ze hebben ons wel echt gemist, dat was goed te zien en te voelen.

We zijn een team, in alles. Vanaf het moment dat we het eerste rondje door het huis hebben gemaakt, schakelen we over naar een praktische stand: Mijn lief pakt de kratten uit, stalt de souvenirs en de flessen olijfolie uit op het aanrecht en maakt er weer een thuis van. Ik doe de was, sleep de tassen naar boven en nog geen 24 uur later zijn vrijwel alle vakantiespullen alweer gewassen en hangen te drogen.

We stappen onder de douche en Thijs en Anjo komen even langs met lieve cadeaus en een warm welkom. Kopje eigen koffie, mooie verhalen en een dikke knuffel.

Natuurlijk is het een lange dag, maar als we zo in joggingbroek op de bank zitten met een poes op schoot, dan maken we een naadloze aansluiting met ons dagelijkse leven. Alles georganiseerd en opgeruimd en lekker knus in ons eigen huis. Zoals gezegd, de vakantie was de kers op de taart, maar dit is dus ‘de taart’: romig en rijk gevuld, lekker op ieder moment van de dag en met heel veel laagjes. Heel veel mooie dagen samen tot er ergens weer een nieuwe ‘kers’ op de horizon verschijnt. Daar kunnen we ons nu al op verheugen ;-)