Epiloog: Warm thuis

waar we ook zijn, het voelt altijd dichtbij en wij samen nog dichterbij elkaar…

Het is het einde van de reis, we zijn weer thuis. Gisterochtend liep alles soepel en opnieuw een groot compliment voor de Holland America Line. Zo werden de avond voor vertrek de koffers opgehaald bij de kamer en waren we gisterochtend vriendelijk en snel van boord. Uitgezwaaid door de bemanning, een warme handdruk van Dewa, onze vaste steward. De koffers waren snel voorhanden en om 08:15 uur stonden we buiten op straat met onze stapel bagage. Gelukkig was Paul alweer onderweg en een kwartiertje later zaten we in de auto. Neefje Olivier was er ook bij en die had een grote frappuccino op zijn verlanglijstje staan, met slagroom en karamel. En een cake-pop. De jongeman heeft in groep zes in ieder geval geleerd wat Starbucks te bieden heeft.

Thuis voelt het vertrouwd en fijn, toch voelen we direct het gemis van Louis. Boris laat zich voorzichtig aanhalen, maar is in veel dingen anders dan zijn broer was. Maar hij is ook een lieverd en hij krijgt vanaf nu onze onverdeelde aandacht.

Bij het sorteren van de was zie ik de plek waar Louis heeft gelegen, mogelijk in het besef dat het zijn laatste dag zou zijn. We hebben een lief kaartje gekregen van Hans en Denise over het gat in ons hart in de vorm van een kat. We gaan maar gauw een beetje opruimen en zo, ramen open, de was en tranen drogen en de machine nog een rondje laten doen. Inmiddels is zijn stof wedergekeerd en hebben we de as en een plukje vacht meegekregen. Juist in dat plukje is hij voelbaar en dat staat nu op het bureau waar hij altijd zat.

Met het uitpakken van de koffer komen naast het ondergoed en de schoenen ook de truien tevoorschijn. Het is nu op IJsland bijna 20 graden koeler en het is een beetje onwerkelijk om nu in de benauwde hitte van Nederland te zijn. Het is vreemd om wakker te worden op een schip en dan dezelfde dag nog voor 12 uur aan de lunch met een bruin broodje kaas. Omdat je met een cruise nooit echt ‘op de terugweg bent’ voelt de overgang van vakantie naar thuis als een hele korte draai. Maar die draai hebben we gemaakt en 24 uur later zijn de boodschappen in huis, hebben we gesport en zijn weer helemaal ‘op de rit’.

Anjo heeft een prachtige krijttekening gemaakt op ons schoolbord in de keuken. Altijd in het seizoen en nu in een zomers en kleurrijk geheel. Dat is echt zo lief, zo welkom.

Die zondagmiddag komen Paul, Jennifer en de jongens nog even een kopje thee doen. Dat werd heel gezellig! Lekker levendig met de jongens, mooie gesprekken en Mario Kart. Samen even een beetje feestelijk gegeten met elkaar en vanaf een uur of acht daalt de rust neer over het huis. We zijn weer thuis, alles opgeruimd en netjes, de was is klaar en de koffers opgeborgen tot ons volgende avontuur.

Kopjes koffie, leeg schootje en langzaam voelen hoe de vermoeidheid uit ons lijf glijdt. We hebben twee geweldige weken gehad en ongelofelijk veel meegemaakt. Fijn dat mensen dicht om ons heen hebben meegelezen, meegevoeld en meegemaakt. Waar we ook zijn, het voelt altijd dichtbij en wij samen nog dichterbij elkaar.