Ochtendgloren en ochtendglorie

 Het geheim van Italië gaat volgens mij over het ‘klein maken’. Geluk en schoonheid zoeken in dit soort plaatsen, op dit soort momenten en daar stil bij staan. Het grootse zit in de onverwachte ontmoetingen

Natuurlijk, als ik mijn blog van gisteren nog eens herkauw, dan loop ik soms een beetje te mopperen. We hebben geen hoge eisen, maar het voelt wel eens alsof we tegen de stroom in zwemmen in Italië.

Vanochtend gaan we inpakken en richting het Noorden, richting huis. Dan sta ik met een potje oploskoffie in de vensterbank te roeren in een beker, terwijl ik uitkijk over de heuvels van dit gebied. De zon is net op, het is volledig stil op wat vogels na. Er is hier verder helemaal niets dan natuur en vredigheid. Wat een geluksvogels zijn we toch.

Gisteravond hadden we weer volop leven in en rond de kamer. Er zitten overal wantsen (nee, geen bed-wantsen), onschuldige kevertjes. Het zijn er alleen veel en ze zitten graag binnen. En een hagedis naast het toilet; dat is ook even wennen. Buiten hoorden we gisteravond een soort schreeuw-knor-geluid, wat we voorlopig maar even toedichten aan de everzwijnen. Dat, bij gebrek aan mythische wezens.  

 Het geheim van Italië gaat volgens mij over het ‘klein maken’. Geluk en schoonheid zoeken in dit soort plaatsen, op dit soort momenten en daar stil bij staan. Het grootse zit in de onverwachte ontmoetingen, een klein restaurantje waar een nonna haar kookkunsten in de magnetron zet. Niet de beroemde trekpleisters zijn het voor ons, het zijn juist deze intieme momenten. Frau Monica in haar eenzame chalet, de lieve zorgzaamheid van Giorgia en Valentino, de stilte in een verlaten kasteel.

 We gaan vandaag richting Iseo, een meer dat tenniscoach Filippo kon aanbevelen. Dan zitten we rond de lunchtijd en rijden we door naar Oostenrijk. Het voelt goed om het hier af te ronden en in een weekend terug te rijden. Dan zijn we precies twee weken op pad geweest, al voelt dat veel langer dan dat. Wat hebben we veel gezien, beleefd en genoten deze 14 dagen.

 Eerst ontbijten bij Maria, rustig inpakken en ons heel bewust zijn van de schoonheid waarin we wakker zijn geworden.