Momijigari
Het was eind van de middag en oktoberzon stond al laag en de heuvels kleurden prachtig in dit licht. Japanners hebben daar een woord voor: Momijigari. Dat betekent dat je de natuur ingaat om de bladeren van kleur te zien veranderen.
Het ontbijt was hartverwarmend. Maria had een vrije dag en ze vertelde zelf al dat het een lang seizoen is geweest. Mirko nam de honeurs waar en zorgde voor een heerlijk ontbijt met verse strudel, gekookte eitjes en een warme glimlach. Het zijn echt fijne mensen en we hebben ze uitgenodigd: als ze ooit naar Amsterdam willen, dan zijn wij zeker zo gastvrij.
Het was een heerlijke kamer met in totaal drie ramen waar de koele nachtwind door naar binnen komt. En de wantsen, hagedissen en ander gespuis. We moesten Mirko wel drie keer bevestigen dat het rare geluid dat we hoorden vannacht was echt van buiten kwam. Pas nu vraag ik me af welke andere levende wezens binnen zijn geweest. Maar, in dit geval was het het burlen van een ree. Dat is inderdaad een raar schrapend blafgeluid.
Hij vertelde hoe de laatste vijf jaar de zomers meer extremen hebben laten zien: temperaturen boven de 40 graden en koude lentes. Dat had gevolgen voor de bijen, maar ook voor de mensen die er zouden willen verblijven. Ze hebben dus dure airco’s moeten aanschaffen, anders was het niet te doen. Het is geen makkelijk bestaan.
Met hartelijke groet en een beetje pijn in het hart nemen we afscheid. De sfeer, de eenvoud, de liefde van deze mensen en de stilte in de ruige heuvels hebben echt een bijzonder plekje bij ons gekregen.
Als we wegrijden worden verrast door wilde zwijnen op de weg. Niet zomaar eentje, maar wel vier! Ze scharrelen op de weg naar kastanjes en ze gebruiken de wegen om snel van A naar B te komen. In eerste instantie blijven ze even staan en gaan vervolgens naast de weg (voor het oog van de fotograaf in casu) staan wroeten en schoffelen. Echt indrukwekkende oerdieren!
We gaan onderweg naar Oostenrijk en we waren van plan naar het Iseo meer te gaan. Echter, wat bleek, er was een flink ongeluk gebeurd onderweg naar de Brenner en we zagen de aankomsttijd al flink oplopen. Dus we hebben het plan Iseo geschrapt en hebben een broodje bij de Autogrill gehaald. Dat is echt een prima toko met vers eten en rijke porties.
Het ongeluk was inderdaad fors, de hele weg was afgesloten en er stond aan de andere kant zeker 40 km file. Wij werden door de navigatie om de file heen geleid, maar die route was natuurlijk ook druk. Daarbij verloren we aardig wat tijd en het was behoorlijk vermoeiend.
Maar, met horten en stoten kwamen we in Oostenrijk aan. En daar was het echt herfst. Het was eind van de middag en oktoberzon stond al laag en de heuvels kleurden prachtig in dit licht. Japanners hebben daar een woord voor: Momijigari. Dat betekent dat je de natuur ingaat om de bladeren van kleur te zien veranderen. Daar voelen we wel iets voor en in deze reis hebben we de herfst in verschillende fases gezien. Thuis is het al herfst en raasde er een storm over ons huis terwijl wij lekker hoog en droog in de bergen zaten. Toscane was nog volop nazomer, Cinque Terre begon al aardig te kleuren, Oostenrijk is nu op z’n mooist. Terwijl we zitten te eten ontstaat het idee om volgend jaar rond deze tijd het Zwarte woud, Oostenrijk en de Harz te bezoeken. Het lijkt wel of deze landen, de mensen en de mentaliteit nog iets beter bij ons passen dan de Italiaanse ‘ongeveer daar ergens misschien’ manier van doen. Dus wees niet verbaasd als dat oktober 2026 aan de orde is.
Trouwens, ik zeg wel ‘terwijl we zitten te eten’, maar dat heeft iets meer context nodig. Mijn reisgenote had de wens om in luxe af te sluiten. Nu ben ik daar zelf ook wel van, zeker omdat we op sommige plekken redelijk ingetogen hebben verbleven.
We slapen in een Boutique Hotel met de naam ‘der Grüne Baum’. Geen idee wat dat betekent.
Maar het is een prachtig chalet met uitzicht op de Zugspitze. Ze hadden alleen maar de superior de luxe kamer vrij, waar ik nog wel een ‘Sonderpreise’ uit kon peuteren. We ronden af in stijl. De kamer is groter dan 40% van de Amsterdamse appartementen met een huurbedrag van meer dan € 2000. Grote aparte zitkamer, apart toilet, prima badkamer met inloopdouche en een kingsize bed. Helaas gaan we geen gebruik maken van de sauna, maar ik denk dat het ontbijt wel aan ons besteed is.
We hebben vanavond heerlijk gegeten met een schnitzel van Alpenzwijn en een heerlijke soep vooraf. Leuke bediening, fijne sfeer in een prachtig traditioneel houten restaurant.
We zitten gewassen en gestreken op onze bank, radiootje aan, blogje schrijven terwijl mijn lief de foto’s bijwerkt. Voldaan en met een goed gevoel kijken we terug op deze reis. Het zijn werkelijk maar twee weken, maar wat een ervaring. Vol indrukken en inspiratie, ontspannen en opgefrist gaan we morgen onderweg voor de laatste 842 kilometer naar huis, waarmee we ruim 5000 kilometers hebben gereden. Morgenavond op onze eigen bank, poesjes op schoot, wasmachine aan en dan pakken we de draad op van het leven waar we zo enorm van genieten en gelukkig mee zijn: het leven van alledag.
