Zeerust
De zee is rustgevend, maar onrustig
Een zeedag heeft iets heel rustgevends. Het is een dag waarop niets aan de hand is en alles lekker voortkabbelt. Alleen de momenten waarop je wat eet, een beker koffie haalt of iets dergelijks geven de dag wat ritme. Maar dat bepaal je zelf. Veel mensen zoeken allerlei vormen van vertier en de Holland Amerika Lijn houd je wel bezig als je daar prijs op stelt. Bloemschikken, origami, een hardloopwedstrijd voor het goede doel, pub-quiz, bingo, aquarelleren en wat al niet meer. Zo maar een greep uit het dagprogramma. Dan kun je nog allerlei betaalde activiteiten doen, van kapper tot massage of schoonheidsbehandeling. Wij niet. We houden ons lekker eenvoudig bij een potje shuffleboard, vogels kijken, verhaaltjes schrijven en foto’s bewerken.
De zee is rustgevend, maar onrustig. Er staat een stevige Noorderwind en de golven doen het schip een beetje rollen. Dat levert koddige beelden op van mensen die een beetje slingerend lopen, obers met volle dienbladen jonglerend en rolstoelen die wel een vangrail zouden kunnen gebruiken. Opvallend veel mensen zijn slecht ter been. Veel (vrijwel alle) Amerikanen zijn zwaarlijvig en diabetes lijkt volkssport nummer 1. Mensen met stokken, afgezette benen en enorme lijven komen hijgend aan een tafeltje neerploffen, gevolgd door een partner in een elektrische rolstoel. Het is ‘te makkelijk’ om te zeggen dat ze het zichzelf aandoen. De eetcultuur en de normen zijn daar zo anders dan bij ons, terwijl wij ook al te zwaar zijn. Maar bewustwording is de eerste stap en dat lijkt voor deze mensen veel te laat.
Wel hebben we het ‘Kraaiennest’ ontdekt. De term ont-dekken is wel vreemd, want we waren nog niet eerder op dek 12 geweest. Dat is een dek met exclusieve kamers en aparte gazebo’s voor de happy few. Die mensen eten ook in de ‘Orange Club’ en mengen zich niet onder de paupers zoals wij. Maar het kraaiennest is een grote open ruimte met bar en goede koffie, met riant vergezicht over het voorschip. Hierdoor heb je een heel fraai uitzicht en kun je de zeevogels van verre zien aankomen. Vandaag waren dat vooral Jan van Genten en Noordse Stormvogels, maar we zagen ook een Middelste Jager. Dit is een roofmeeuw die zelf geen vis vangt, maar het juist steelt van (vooral) sterns die wel kunnen vissen. Het zijn felle donders en bij het zeevogels kijken hebben die altijd een speciaal plaatsje voor me.
Ik zal een jaar of 14 zijn geweest en was net begonnen met vogels kijken. We gingen met de honden een stukje lopen op het strand bij Ouddorp. Kijkertje mee en daar zagen we tussen de uitwaaiende dagjesmensen twee Kleine Jagers. Veel kleiner zijn ze niet dan de Middelste, maar wel wat ranker. Vorig jaar hebben we ze nestelend gezien op de Shetlands. Geweldig was dat! Dan heb je ook nog de Grote Jager die we vorig jaar ook van heel dichtbij hebben gezien. Dat zijn echt motherfuckers van beesten, een slag groter dan de zilvermeeuw en met eenzelfde grimmig foerageergedrag. Nu hoop ik dit jaar voor het eerst de Kleinste Jager te zien. Die heeft twee hele lange sprieten aan zijn staart en is een heel sierlijk dier.
Verder hoop ik op meer Pijlstormvogels, die in verschillende varianten voorkomt: de Grote, Noordse en Grauwe. Als het even kan: Stormvogeltjes. Een kleine bruine zeevogel, niet veel groter dan een spreeuw. In het najaar worden ze wel eens voor de kust gezien in Nederland, maar door z’n grootte vaak over het hoofd gezien. Maar IJsland is een deel van zijn broedgebied, dus ik heb goede hoop.
We kregen vandaag ook al even een voorproefje van de Faeröer Eilanden. Rond een uur of drie voeren we bovenlangs het Noordelijkste eiland van deze groep. Het is onwerkelijk om deze grote grijze rotsblokken die loodrecht uit de zee omhoog te zien opdoemen aan de horizon. Geen spoor van mensen of bouwsels, geen bomen of andere frivoliteiten, alleen groot grijs en hoekig. Zwijgend keken ze ons na terwijl wij verder opstomen naar IJsland. Een deel van de mensen aan boord heeft maar voor 7 nachten geboekt en moeten in Reykjavik eraf. Die missen de ‘voet aan de wal’ op de Faeröer, maar wij niet. Wij gaan na een rondje IJsland terug naar deze mysterieuze eilanden en hebben er een auto gehuurd voor een dag.
Morgen is het vroeg dag, we worden om 07:45 uur verwacht in de grote zaal om vervolgens met kleine bootjes (tenders) naar de wal te worden gebracht. Daar gaan we met een RIB (een rubberboot on steroids) walvissen kijken. Daar kijken we echt enorm naar uit!
