De kers op de taart
Om zulke dieren in het wild, ongehinderd en in hun eigen habitat te kunnen zien is echt een geweldig geschenk
Nu hadden we ons al een aardige taart toebedeeld door niet op een, twee of drie walvissen excursies te gaan, maar we hebben er recent nog een vierde aan toegevoegd. Lijkt wat over de top, maar ja, we houden van varen, dus op het water is het altijd goed. Zelfs als we niets zien, hebben wij het toch naar ons zin. Nu ging de eerste tocht niet door, de tweede was succesvol maar met een hele stevige, koude wind en hoge golven. Gisteren was het uitzonderlijk mooi met een langdurige observatie van de bultrug met haar kalf. Het was echt geweldig en de foto’s spreken voor zich: echt droom-foto’s die zo op posters, folders en websites kunnen.
Vannacht een hele rustige vaart naar Helsinki. De zee was spiegelglad, geen wind en als het spookschip uit de Rhime of the Ancient Mariner in de verlichte nacht voeren we geruisloos naar de hoofdstad van IJsland.
Nu is dit niet echt een metropool, met ongeveer 130.000 mensen is het te vergelijken met steden als Leiden of Zwolle, maar het is en blijft een centraal punt op het eiland.
Soepel kwamen we aan boord van een stevige stalen schuit die ons in gematigd tempo buitengaats bracht. We hadden weer een perfect plekje midden-voor aan de reling en gewapend met camera en kijker waren we er helemaal klaar voor.
Het is een stralende dag, tropisch voor de IJslanders en bij 16 graden zie je korte broeken, t-shirts en teenslippers op straat. De jongeman in de souvenirshop (later deze dag) zag er de humor niet van in toen ik hem vroeg of het weer in IJsland altijd zo mooi was. De zon was fel, de wolken opgerold aan de horizon en de wind was gaan liggen. De zee was vrijwel rimpelloos en dat gaf en geweldig uitzicht op de vogels en (hopelijk ook) de walvissen.
Qua vogels hadden we een bonte mix van wat inmiddels de ‘usual suspects’ zijn gaan heten. Maar de Kleine Jager liet zich uitzonderlijk mooi zien en zat een stern achterna en kwam vlak boven de boot langs. Het Nederlandse stel met jonge kinderen naast ons stond ook te kijken en met mijn uitleg erbij werd ik al vlot omgedoopt tot de vogel-Freek-Vonk, een titel die ik dan maar met trots heb gedragen. Het was leuk om die kleine gasten te zien kijken naar de vogels in afwachting van het ‘hoofdgerecht’ in de vorm van mogelijke walvissen.
We zagen ook een Roodkeelduiker in zomerkleed (een soort turbo-fuut) en een Noordse Pijlstormvogel. Een schaarse broedvogel in deze regio die naar Argentinië trekt om te overwinteren.
Daar! We zagen we een walvis in de verte. Ik stond toevallig in die richting te kijken naar een groepje Papegaaiduikers toen ik de rug boven water zag verschijnen. Een Dwergvinvis, een Minky Whale die na 4-5 oppervlakkige duiken naar de diepte verdween. We namen wel even de tijd om deze te bekijken, maar voeren toch vrij vlot verder naar een ander stuk waar kennelijk nog meer was te beleven. In de verte lag een ander schip stil naar een walvis te kijken, maar onze kapitein voer in een andere richting. Dat verbaasde ons nogal, tot bleek dat daar twee Bultruggen naast elkaar lagen te dobberen in de zon. Af en toe rustig onderduikend, maar vooral net onder de oppervlakte een beetje rondhangen en ons in de gaten houden. Het was een prachtig schouwspel en ze leken volledig op hun gemakje te zijn bij ons. Uiteraard zijn de foto’s weer geweldig geworden. Ze geven zo’n mooi beeld van de rust en sereniteit van deze dieren.
Op de terugweg hebben we een groepje donkergestreepte dolfijnen gezien, een compact, maar zeer fraai dier dat jaagt in groepen. Ze maken een omtrekkende beweging, drijven visjes bijeen en rauzen er dan samen dwars doorheen. Er was minimaal een jong bij en dat maakte het een geweldig gezicht. We konden ze ook echt even goed volgen en van alle kanten bekijken. Om zulke dieren in het wild, ongehinderd en in hun eigen habitat te kunnen zien is echt een geweldig geschenk. Vandaag was het echt de kers op de taart!
