Terugweg? Heenweg!

~ juist in dat dagelijkse leven zit heel veel geluk. Een vakantie als deze is bonus. Maar jongens zeg …. Wat een bonus!~

We varen richting Rotterdam. Terwijl we nog een keertje in ons favoriete specialiteitenrestaurant Tamarind gaan eten, gaan we ongemerkt de haven van Dover uit. Het is fysiek niet voelbaar, het gaat zo soepel. Maar op gevoelsniveau merken we het echt: dit is ons laatste vertrek van deze reis. Nog een keer open zee, nog een keer de eindeloze verte in de schemering.

Gisteren hadden we nog zoiets van: “Lekker, morgen weer thuis, het is ook wel weer mooi geweest zo…”. Maar vandaag, met al die mensen die in Dover zijn opgestapt voor het begin van hun reis, voelt het meer als: “ahhh, mogen we ook nog een paar weekjes mee?”

De Nieuw Statendam gaat verder, terug omhoog naar Edinburg en de Shetlands, maar buigt dan af naar Belfast, Ierse steden en eilanden rond Groot-Brittannië en is dan over twee weken opnieuw in Rotterdam. Aantrekkelijk!

Zonder gekkigheid: het is echt mooi geweest en tijd om weer naar huis te gaan. Naar onze poesjes, ons eigen mooie plekje.

We zitten tegenover elkaar aan het raam, de kustlijn met de White Cliffs nog zichtbaar. “Ik ga het nu toch een keer doen!” hoor ik mijn stralende tafeldame zeggen. Kreeft bestellen! We krijgen het telkens aangeboden, in elk restaurant, ‘LobsterTail’ tegen een meerprijs. Als ze bij de Holland Amerika Lijn iets kunnen verkopen, dan doen ze dat graag. Transparant commercieel, ik hou ervan. J. heeft nog nooit echt kreeft gegeten. Ja, wel van die krummels in de Johma-salade, maar niet echt. “Then we’ll add a Sirloin and you’ll have surf and turf…” zegt onze serveerster Dal tegen ons. Laten we dat doen, laatste avond, doe er dan ook maar een lekkere Sake bij. We hebben ieder twee perfecte voorgerechten en het hoofdgerecht mag er helemaal zijn. Lekker een stukkie overboard, maar dit is ons laatste avondmaal aan boord. Gewoon doen, nu genieten wat het leven ons te bieden heeft.

Terwijl we met smulgeluidjes zitten te eten kijken we samen terug. De reis had heel veel hoogtepunten, maar wat was nu echt een ultieme dag? “Shetland!” zeggen we in koor. Dat was wel echt een dag waar we heel erg naar uitkeken en wat toch onze verwachtingen overtrof. De gids Glen, het landschap, de vogels en de prachtige foto’s. Het gevoel van Shetland zal altijd bij ons zijn. Maar er was veel meer: de Poolcirkel. Even los van alle mooie landschappen en plaatsen die we hebben gezien was het licht binnen de Poolcirkel echt iets wat ons bijblijft. De mystieke middernachtzon, laag boven het water uit het Noorden. De kamer badend in brons licht. En het landschap? Het winnende landschap was denk ik wel de bergen van de Lofoten.

Er waren ook steden die iets minder indruk maakte dan we hadden gehoopt. Noren zijn niet zo van ‘gezelligheid’ en met name Tromsø had wat liefde en aandacht nodig. Maar die had dan weer een mooie centrale haven, hele leuke musea en een moderne kerk van wereldklasse.

We kijken ook heel erg positief terug op de cruisemaatschappij, het schip en vooral de mensen aan boord die ons heel welkom hebben laten voelen. De service, de vriendelijkheid, de organisatie, de orde en netheid: allemaal top. Het is niet voor niets dat we zonder twijfel direct weer geboekt hebben. Wij zijn dan ook niet zo van het veranderen of ‘shoppen’. Holland America Lijn is voor ons gewoon DE maatschappij.

Maar het mooiste van de reis? Vraagt ze als we in de lift staan onderweg terug. “Dat ben jij!” En dat meen ik echt. Want wat we ook doen, waar we ook naartoe gaan, hoe we ook reizen: ik wil het met jou samen. Dus hoe mooi het ook allemaal was, ik zit liever samen in Lage Zwaluwe, dan alleen op zo’n reis.

De koffers zijn gepakt en staan klaar op de gang om opgehaald te worden. Die worden door kruiers vannacht in het ruim gezet en gaan direct van boord zodra we in Rotterdam zijn. We zitten nog even op bed, kopje koffie erbij en we gaan nog een keertje lekker slapen in een heel fijn bed.

En dan, de terugreis? Nee, het is eigenlijk een heenreis! We gaan echt ergens naar toe. We hebben een heerlijk leven samen in Huizen. Een hele fijne plek, onze eigen spulletjes, poesjes op schoot, koffie in de tuin. Weer fijn sporten maandag, tennissen, boodschappen doen, wasmachine aan en weer ons eigen dagelijkse leven oppakken. Juist in dat dagelijkse leven zit heel veel geluk. Een vakantie als deze is bonus. Maar jongens zeg….wat een bonus!

Vorige
Vorige

Epiloog : de reis gaat door

Volgende
Volgende

The White Cliffs