Een luxe vogelkijkhut
~Hemingway noemde Parijs een “movable feast”, nou dit hier is ons feestje~
Dagen als deze, waarop we de hele dag varen, vind ik ook wel een feestje. Nee, we gaan niet leren hoe we handdoeken vouwen tot dieren, we willen geen verkoopverhaal over nieuwe cruises, geen quiz, geen gedoe. Gewoon lekker eten, beetje rondlopen over het dek en vooral vogels kijken.
Zelfs als je ‘niets’ ziet is vogels kijken hier erg fijn om te doen. Want je ziet soms een randje van besneeuwde bergrichels in de verte, af en toe een bootje, maar altijd de zee. De eindeloze rimpels van de golven die zich strekken in een licht gekromde horizon.
Vanochtend op het dek bij windkracht 6 uit het noorden met een gevoelstemperatuur van min zoveel een frisse neus gehaald. Paar rondjes lopen, mijn lief stoer een blaar verbijtend, de wind trotserend in de felle zon die niet meer ondergaat tot september. Zien we een papegaaiduiker, (en daar nog een!) en snort die eerste nog een keer voorbij. In de verte een groep van wel 30-35 stuks die zich in een slingerdeslang onze kant op bewegen. Even gaan zitten, dan weer verder onze kant op. Prachtig met het zonlicht op hun gekleurde snaveltjes.
Maar onze hut is ook een geweldige luxe vogelkijkhut. Hemingway noemde Parijs een ‘moveable feast’, nou dit hier is ons feestje. Ik spendeer een belangrijk gedeelte van mijn tijd met de kijker tegen het raam, soms driftig gebarend naar de vogelaarsvrouw omdat ‘dit echt een Grote Burgemeester is!’ Voor outsiders: een enorme meeuw, zonder zwart aan de vleugelpunten. Voor de verhouding: waar een zilvermeeuw een DC9 is, is dit een Boeiing747. Voor wie dit nog niets zegt: anderhalf keer zo grote big flying fucker. Komen er dolfijnen voorbij en twee orka’s. Hartslag inmiddels 142, maar geen paniek, puur plezier en opwinding. Gewoon vanaf je eigen kamertje.
Dan zie ik een paar zwemmende beesten met een witte kop en zwart petje, ze vliegen op: Middelste Jagers (lichte fase). Bij uitzondering zullen we daar een ‘geleende’ foto bij doen, want die zijn zo mooi, dat kun je niet zelf fotograferen. Meer papegaaiduikers, Noordse Stormvogels, Drieteenmeeuwen en ander gesnor.
Even op adem komen en de steward de ruimte geven om het bed op te maken en de kamer klaar te maken voor de avond. We luisteren even naar prachtige klassieke muziek van een trio met een spraakgrage Oekraïner achter de piano. Echt goed, in enig contrast met andere muzikanten. Een kleurloze dame met gitaar speelt obligaat wat covers met hetzelfde eindeloze akkoord. Verderop een andere zangeres die ook niet echt een warm vuurtje weet te stoken. Die bluesband van gisteren was daarentegen echt heel goed. Een zangeres van wereldklasse en een zanger die daar nog net een schepje bovenop deed. Wat een beleving, heerlijk concert.
Komen we terug op de kamer en treffen we op bed twee certificaten aan dat we echt binnen de poolcirkel zijn. En nog een vogel: een kalkoen! Onze steward Anom heeft dus wel goed opgelet bij de workshop handdoek-vouwen…
