Noorderlicht

~Op dit soort momenten heb ik tijd nodig om alles even te registreren en een plek te geven in mijn innerlijk landschap~

Nee, we zien niet het Noorderlicht, dat kan ook helemaal niet als de zon niet ondergaat. We zitten op een breedtegraad (71 graden) en daar is de midzomernachtzon van mei tot september. Hoe zit dat nu eigenlijk?

 Het is goed voor te stellen dat de aarde om de zon draait en dat de zon ondergaat als je in Nederland woont. Dan zit je aan de ‘schaduwzijde’ van de aarde en zie je de zon niet.

Maar wat nu als de zit op de plek dicht bij de as waar de aarde omheen draait, en de punt van die as een beetje naar de zon wijst. Dan heb je geen schaduw meer, maar 24/7 zonlicht. Dat betekent wel dat de zon hier rond middernacht in het noorden staat. (ja, neem even een moment om dit te visualiseren) Dit zou je Noorder(zon)licht kunnen noemen. Het voelt heel vreemd om de zon in het Noorden te hebben, toch is dat hier een onderdeel van de jaarlijkse cyclus.

 Cycli hebben mij altijd gefascineerd: eb en vloed, dag en nacht, de seizoenen in een jaar of een leven… Adem in en adem uit.

Hoe zouden de verschillen in dag en nachtritme hier invloed hebben op de mensen? Als het drie maanden dag is, dan drie maanden redelijk normaal, drie maanden nacht en dan weer naar redelijk normaal. Dat is een golflengte van de seizoenen, maar dan onderstreept door het licht. Of het gebrek eraan. Het voelt als kwantummechanica voor je bioritme.

Ik maak het nu een paar dagen mee en merk dat het effect op me heeft. Op onverwachte momenten moe of wakker, energiek, vrolijk en dan weer introspectief. Het schudt mijn lichaam en mijn emotionele doos van Pandora een beetje door elkaar. Ik volg het met aandacht.

Het schip vaart terug naar de Noordkaap. We hebben heerlijk gegeten in een Frans visrestaurant. We waren de enige in het hele etablissement. Door een wonderlijke vorm van synchroniteit hadden 2000 andere mensen besloten niet tussen 18:00 en 19:30 uur op deze plek te zijn. Dat gaf ons alle rust en ruimte om te genieten van heerlijke gerechten en elkaar. De ober Bogdan uit Roemenië verveelde zich een beetje, maar wist net de juiste balans te vinden tussen betrokken zijn en zich toch afzijdig te houden.

Terug op de kamer vliegt een Kleine Jager minutenlang met ons mee in het gouden zonlicht. Mijn lief staat onder de douche, mist helaas dit prachtige dier, lichte fase met kenmerkende koptekening. Zat geen 100 meter tussen.

Bij de Noordkaap maakt de kapitein daadwerkelijk een pirouette met het schip. Wij dachten nog dat we van ons bed moesten komen om de Noordkaap nog een laatste keer te zien, want wij zitten aan stuurboordzijde en zouden aan de ‘andere kant van het schip zitten’. Maar door de draai van het schip kunnen we daadwerkelijk vanaf ons bed de stalen wereldbol zien die deze landpunt markeert.

Vanaf hier draaien we in Zuidwesterlijke richting. De zon, nu in het Noordwesten om 22:30 uur verlicht onze kamer alsof er een studiolamp de kamer in schijnt.

Morgen zijn we in Tromso, waar we ons verder willen gaan verdiepen in de Sami-cultuur. Van een woest en ongerept eiland waar jaarlijks 6000 rendieren (zwemmend!) naar migreren, naar een stad waar het maakbare leven centraal staat voor ruim 40 duizend Noren. En dat op een luxe cruiseschip dat geruisloos door de golven van de Noorse Zee glijdtomgeven door vogels waar je van droomt. Op dit soort momenten heb ik tijd nodig om alles even te registreren en een plek te geven in mijn innerlijk landschap. Bij Noorderzonlicht is dat een nachtelijke uitdaging…