Vrijheid leven, vrijheid geven
~Wat wil je werkelijk in jouw leven? Mijn antwoord sprak ik niet uit, maar ik wist dat voor mij alles draait om : vrijheid geven, vrijheid leven~
Vandaag een zeedag: we varen van Edinburg naar Dover, langs de Engels oostkust. Dat is een gebied waar we een jaar of 10 geleden veel plezier hebben gehad. We gingen met huisgenoot (en dochter) B naar Schotland. Via Duinkerken, Dover, Londen en zo ‘omhoog’ richting Schotland. Specifiek kan ik me de dorpjes aan Robin Hood Bay herinneren, de eindeloze heidevelden van The Moors, Sherwood Forrest en zo via de muur van Hadrianus Schotland in. Het was een tijd waarin we onze vakanties moesten inpassen tussen schoolvakanties, gedeeld ouderschap en de wensen van anderen. Hoe anders is het nu? In 1998, ik werkte net een paar jaar bij Vitae, een werving en selectiebureau in Rotterdam. Mijn rol was het om vacatures in te vullen bij opdrachtgevers door daar de juiste kandidaten voor aan te dragen. Nu was dat een geweldige manier om in contact te komen met interessante bedrijven en boeiende mensen. Zo sprak ik een man die heel sprankelend en energiek vertelde over het pad in zijn persoonlijke ontwikkeling. Zo had hij recent een ‘zweethut-ceremonie’ gedaan en dat boeide mij wel. Hij nodigde me uit.
Op een zaterdag, ergens in de bossen bij Leusden verzamelde zich een aantal belangstellenden bij een groot vuur. In dat vuur lag al een behoorlijke stapel stenen in ter grootte van een grapefruit. Verderop een koepelvormige tent van wilgentakken en wollen dekens. We namen plaats in de koepeltent en zaten (vrijwel) naakt in een cirkel rond een kuil in het midden. Daar werden na een poosje de gloeiendhete stenen ingelegd, die de donkere hut een rode gloed gaven. De sjamaan had verschillende rituele gezangen en gebeden en strooide kruiden op de stenen die als kleine gloeiende sterretjes opstegen. Er werd water met een grote houten lepel water opgegoten dat in een flinke stoomwolk de hele hut vulde. Zo bouwde het ritueel zich op; nieuwe stenen, meer water, meer hitte. De stoom was soms lastig om in te ademen, dan kon je even helemaal vooroverbuigen en dicht bij de grond de koelere lucht ademen. Op het hoogtepunt stelde hij de vraag aan een ieder: “Wat wil je werkelijk in jouw leven?” Mijn antwoord sprak ik niet uit, maar ik wist dat voor mij alles draait om: vrijheid geven, vrijheid leven.
Vanaf dat moment heb ik veel van mijn beslissingen afgezet tegen deze essentiële waarden. Een paar jaar later ben ik (alleen) naar Siberië gereisd. Vaker ging ik alleen op reis om echt in vrijheid mijn eigen pad te vinden. Ik besloot Vitae achter me te laten en ondanks verschillende opties om in loondienst te gaan, koos ik voor de vrijheid van het zelfstandige bestaan. In de afgelopen 20 jaar verschillende mogelijkheden gehad voor partnerschappen, contracten en dienstverbanden, maar nee: vrijheid leven. Ook als ik een langere interim opdracht had en onderdeel werd van het ‘systeem’ van een organisatie, wist ik dat het tijd was om te gaan. Ik werk nu merendeels vanuit huis, zit soms in m’n pyjama achter mijn bureau, we gaan sporten wanneer we willen en kan van moment doen wat nuttig of nodig is. Vrijheid in mijn werk is een heel groot goed, het is essentieel voor mij.
Door mensen de mogelijkheden te bieden van een nieuwe baan, gaf ik ook vrijheid. Keuze is vrijheid. In coaching en training, die ik beperkt heb gegeven, speelde dit altijd een rol. Ook heb ik in mijn persoonlijke leven mensen vrijheid teruggegeven. Vrijheid heb je namelijk al, dat kun je alleen maar afnemen. Bij mijn kinderen heb ik gevoeld hoe ze knel zaten in een diep conflict. Als je tussen twee krachtvelden klem zit, kun je dat alleen maar opheffen door een van die krachten weg te nemen. In dit geval was ik dat. De afstand die er nu is, zou hen meer ruimte en meer mogelijkheden moeten kunnen bieden. Die moeten ze dan ook wel zelf pakken. Wat ik kan doen is te zorgen dat de klem eraf gaat.
Sinds een klein jaartje wonen we samen in het huis dat zo veel meer ruimte biedt dan we fysiek nodig hebben. Ruimte is ook vrijheid. We kunnen nog meer per moment beslissen wat we doen, waar we naartoe gaan of waar we zin in hebben. Dus, als we in het najaar de auto naar Italië nemen, dan leven we de vrijheid. Het feit dat we een cruise hebben geboekt volgend jaar, dat we dat gewoon ‘on the spot’ kunnen beslissen en gewoon DOEN, is echt vrijheid. Toegegeven, het feit dat mijn vrije manier van werken voldoende financiële vrijheid geeft is een zegen. Geen voorwaarde, wel behulpzaam.
Vandaag is een vrije dag op een reis die heel veel ‘vrijheid’ in zich heeft. Het is kwart over tien, we hebben een lekker ontbijtje met yoghurt en vers fruit op bed gehad. Kopjes koffie, elkaars gezelschap en uitzicht op een zee vol mogelijkheden. Living the life….
